Pet Owner

តើការដាក់មីក្រូឈីបលើសត្វគឺជាអ្វី? មីក្រូឈីប​ (Microchip) គឺជាឧបករណ៍អេឡិចត្រូនិក​មានផ្ទុកទិន្នន័យអត្តលេខ​សម្រាប់សម្គាល់ខ្លួនសត្វនីមួយៗ។ ​វាមានទំហំនិងរូបរាងប្រហាក់ប្រហែលទៅនឹងគ្រាប់អង្ករ​​ដែលអាចប្រើឧបករណ៍ស្កេនរលកសញ្ញាបាន។​​ រាល់មីក្រូឈីបមានផ្ទុកអត្តលេខស្តង់ដារដែលទទួលស្គាល់ជុំវិញពិភពលោក និងមិនមានលេខស្ទួនគ្នាឡើយ។ ​ការដាក់មីក្រូឈីបគឺជាវិធីកំនត់អត្តសញ្ញាណសត្វជាអចិន្ត្រៃយ៍ ​ដែលនឹងនៅជាប់ខ្លួនពេញមួយជីវិតរបស់សត្វ។​ និយាយជាសាមញ្ញ ការចាក់មីក្រូឈីបហាក់ប្រៀបបានដូចនឹងការធ្វើអត្តសញ្ញាណប័ណ្ណឱ្យសត្វរបស់អ្នកយ៉ាងដូច្នោះដែរ ដោយបសុពេទ្យជាអ្នកដាក់ និងឬ បន្ទាប់មកជាអ្នកចុះបញ្ជីអត្តលេខនោះក្នុងប្រព័ន្ធទិន្នន័យអ៊នឡាញដែលគេអាចស្វែងរកព័ត៌មានម្ចាស់សត្វបាន។ តើគេដាក់មីក្រូឈីបលើសត្វយ៉ាងដូចម្តេច?​ តើវាឈឺដែរឬទេ? សត្វចិញ្ចឹមជាច្រើនប្រភេទ​ ដូចជា សុនក​ ពិឡារ ទន្សាយ បក្សី ។ល។​ អាចដាក់មីក្រូឈីបបាន។ បសុពេទ្យនឹងប្រើឧបករណ៍មានផ្ទុកគ្រាប់មីក្រូឈីបនៅក្នុងម្ជុល​ដើម្បីចាក់ចូលនិងបង្កប់នៅក្រោមស្បែកសត្វ។​ វិធីសាស្ត្រគឺប្រហាក់ប្រហែលនឹងការចាក់វ៉ាក់សាំងដែរ គឺមានសុវត្ថិភាព លឿនរហ័ស​ និងមិនមានការឈឺចាប់ឡើយ។ ជាទូទៅ​ សត្វនឹងពុំដឹងខ្លួនថាត្រូវបានដាក់ឈីបចូល និងមិនរំខានដល់ការរស់នៅរបស់សត្វទៅថ្ងៃអនាគតឡើយ។​ ក្រោយពីដាក់រួច មន្ទីរពេទ្យភាគច្រើននឹងចុះបញ្ជីអត្តលេខសត្វនោះទៅក្នុងប្រព័ន្ធទិន្នន័យអ៊នឡាញ។ ម្ចាស់សត្វត្រូវផ្ដល់ព័ត៌មានឱ្យបានត្រឹមត្រូវ និងធ្វើបច្ចុប្បន្នភាពទិន្នន័យនៅពេលមានការផ្លាស់ប្តូរលេខទំនាក់ទំនងឬម្ចាស់កម្មសិទ្ធសត្វ។ តើសត្វទាំងអស់ចាំបាច់ត្រូវដាក់មីក្រូឈីបដែរឬទេ? ម្ចាស់សត្វទាំងអស់គួរយកសត្វរបស់ខ្លួនមកដាក់មីក្រូឈីបនៅមន្ទីរពេទ្យ​ ឬគ្លីនិកសត្វ​ ព្រោះវាផ្ដល់អត្ថប្រយោជន៍ដូចជា៖

ត្រៀមខ្លួន និងប្រុងប្រយ័ត្នជានិច្ច ពិសេសចំពោះសុនកដែលមិនស្គាល់អ្នក ឬសុនកអនាថា។ 

ត្រូវសួរម្ចាស់សត្វជាមុន ថាតើអ្នកអាចប៉ះ ឬលេងសុនកនោះបានដែរឬទេ។ មុនពេលលេង ឱ្យសុនកបានឃើញ និងហិតអ្នកមុនសិន ដើម្បីសត្វបានស្គាល់និងទុកចិត្តអ្នក។

ស្វែងយល់ពីអារម្មណ៍របស់សត្វនៅពេលសត្វស្ត្រេស មិនសប្បាយចិត្ត ភ័យឬខ្លាច និងត្រូវយល់ពីភាសាកាយវិការរបស់សុនក ឧទាហរណ៍យល់ពីអត្ថន័យនៃការ ក្រហឹម,​ ញេញធ្មេញ, ទម្លាក់កន្ទុកចុះមកដីឬចូលប្រឡោះជើងក្រោយ, ឈរស្កុបនិងសម្លក់, រោមខ្នងបះឡើងជាដើម។

ក្នុងករណីឆ្កែមកខាំ ត្រូវឈរស្ងៀម ឱបដៃទាំងពីរព័ន្ធរួបចូលដិតដល់ទ្រូង និងតាំងអារម្មណ៍ស្ងប់។ អ្នកមិនត្រូវរត់, សម្លឹងមើលភ្នែកសុនកត្រង់, ឬស្រែកឡើយ។ ឬបន្ទាប់មកអ្នកអាចបោះជំហានថយក្រោយយឺតៗ។

ប្រសិនមានរបស់របរនៅក្បែរខ្លួនដូចជាអំបោស ខ្នើយ កុំព្យូរទ័រ កៅអីជាដើម អ្នកអាចប្រើវាខណ្ឌផ្តាច់រវាងអ្នកនិងសុនក ឬឱ្យឆ្កែខាំរបស់នោះជំនួស។

ប្រសិនអ្នកដួល ត្រូវក្រាបចុះ ឱបខ្លួនមូល បិទមុខចុះទប់នឹងដីឬខ្លួន និងយកដៃការពារក្បាលនិងកញ្ជឹងកក្រោយរបស់អ្នក។

ការសម្អាតត្រចៀកសត្វចិញ្ចឹមជាផ្នែកមួយនៃសកម្មភាពតុបតែងសត្វដែលមានសារៈសំខាន់ពីព្រោះត្រចៀកមិនស្អាតអាចបង្ករជាបញ្ហាផ្សេងៗ ដូចជារលាក ឆ្លងមេរោគ រមាស់ ឬស្ទះរន្ធត្រចៀកជាដើម។ ដោយសាររន្ធត្រចៀករបស់សុនកមានទម្រង់ដូចអក្សរ L ធ្វើឱ្យសត្វងាយមានបញ្ហាត្រចៀក ព្រោះកាកសំណល់ផ្សេងៗងាយជាប់ស្ទះក្នុងរន្ធត្រចៀកមិនអាចចេញក្រៅដោយខ្លួនឯងបានបើមិនមានការជួយពីម្ចាស់។  ពូជសុនកដែលមានស្លឹកត្រចៀកវែង ស្លឹកត្រចៀកធំ ស្លឹកត្រចៀកបាក់ឃ្លុប ឬស្លឹកត្រចៀកមានរោមច្រើនគួរត្រូវបានសម្អាតត្រចៀកឱ្យបានញឹកញាប់ជាងសុនកត្រចៀកធម្មតា ព្រោះទម្រង់ត្រចៀកបែបនេះច្រើនស្អុះស្អាប់ មិនមានលំហូរខ្យល់ក្នុងត្រចៀកគ្រប់គ្រាន់ដែលងាយធ្វើឱ្យមានបណ្តុំកាកសំណល់ និងសំណើមខ្លាំងក្នុងត្រចៀក បណ្តាលឱ្យងាយកើតផ្សិត បាក់តេរី ឬចៃត្រចៀក។ ត្រូវប្រើប្រាស់ផលិតផលទឹកលាងសម្អាតត្រចៀកដែលមានគុណភាពល្អ ទទួលស្គាល់ដោយបសុពេទ្យ។ ទឹកសម្អាតត្រចៀកដែលល្អមានរូបមន្តផ្សំដែលអាចជួយរំលាយអាចម៍ត្រចៀក មានសាមាសធាតុប្រឆាំងបាក់តេរី និងឬផ្សិត និងមិនត្រូវមានលាយសារធាតុអាល់កុលឡើយ។ របៀបលាងសម្អាតត្រចៀកសុនក ឆ្មា ឬទន្សាយនៅផ្ទះដោយខ្លួនឯង៖ ទោះបីជាការលាងត្រចៀកមានសារៈសំខាន់ ប៉ុន្តែមិនមានន័យថាគ្រប់សត្វទាំងអស់ត្រូវតែលាងនោះទេ ឬត្រូវលាងឱ្យបានញឹកញាប់ពេកនោះទេ។ ពេលខ្លះ សត្វមួយចំនួនដែលមានសុខភាពល្អក៏មិនចាំត្រូវលាងដែរ។ ម្យ៉ាងទៀត ការលាងញឹកញាប់ខ្លាំងពេក ឬសម្អាតជ្រុលក៏អាចមានផលរំខានត្រចៀកសត្វទៅវិញ ដូចនេះគួរលាងនៅពេលអ្នកសង្កេតឃើញមានក្លិនស្អុយ ទឹករងៃហូរចេញ ឬមានកាកសំណល់ចេញផ្សេងៗ ឬទៅតាមភាពចាំបាច់ជាក់ស្តែងរបស់សត្វនីមួយៗ។ បសុពេទ្យរបស់អ្នកអាចជួយផ្តល់ដំបូន្មានដល់អ្នកបាន ដើម្បីអ្នកអាចអនុវត្តដោយខ្លួនឯងនៅផ្ទះឱ្យបានត្រឹមត្រូវ។ ប្រសិនបើសត្វរបស់អ្នកមានបញ្ហាត្រចៀករួចហើយ ដូចជារលាក ឡើងក្រហម ហើម រមាស់ ឬឈឺ គួរប្រឹក្សាយោបល់ជាមួយបសុពេទ្យមុនប្រើប្រាស់ផលិតផលទឹកលាងសម្អាតត្រចៀកដោយខ្លួនឯង។